İstanbul Atatürk havalimanında eşimle beraber zagrep uçağını beklemeye başladık.Bir yandan çevreme bakınıyorum ilk defa yurtdışına çıkmanın verdiği garip hismi yoksa bilmediğiniz bir topraklara sürüklenmenin verdiği heyecan mı ! Bunlardan daha baskın bir duygu var o kadar hazırlanıp o kadar plan yapıp kapıdan geri dönme korkusu.okuduğum yorumlardan sonra korkum iki katına çıkmış özellikle pasaport süremi  6 ay yaptığımı sorguluyordum en çok da o rahatsız ediyordu hatta önceden girenlerle yaptığım sohbetlerde kesinlikle almazlar gibi bir sonuç bile çıkarmıstım.Gerçi onun dısında heerşeyim tamdı gidiş dönüş biletim aktarmalı uçuş biletlerim otel rezervasyonlarım,nakit para (daha sonra en önemli seyin bu oldugunu anlıyorum),kredi kartlarım hapsi dosyada hazırlamıstım.cok fazla Türk yoktu çevremde koskoca uçakta 10 geçmiyordu.tanıdık bir yüz gördüm o an bu eski Galatasaraylı hırvat futbolcu Tomastı.Diğer yolcuların hemen hepsi slav ırkına mensup yaşlı bayanlardn olusuyordu gerçi bunların çoğu anladıgım kadarıyla boşnaktı ve bunların çoğu ticaret için İstanbulu kullananlardı.Uçuş 2 saat sürüyor ama en güzel tarafı indiğiniz anda saatinizi 1 saat geri alıyorsunuz ve o gün sizin için 25 saat oluyor.Hava kapalı ve yağmur yağacak havalanı inanılmaz dercede ufak nasıl oluyorda bir başkent havaalanı bu kadar ufak diye düşündüm.Evet kader anı gelmişti hırvat vatandaşları ve avrupa birliği vatandaşları pasaport kontrolden express hızıyla geçerken 3-5 türk ve arap olduğu tahmin ettiğim kişiler önümüzde beklemekteydiler.2 kadın polis tam eski filmlerde gördüğümüz soğuk savaş dönemi doğu bloğu ülkelerindeki soğuk bakışlı mavi gözlü ama herhangi bir duygu taşımayan gözlerle bakıyorlardı. İyi ingilizce bilen genç olan Sorular sormaya başladı nerden geliyorsunuz hangi amaçla geldiniz nerde kalacaksınız ne kadar paranız va rkredi kartınız var mı diye ilk sırada bekleyen Türkler (4 tane erkek) ingilizce dahi bilmiyorlardı ki iyi cesaret dedim verilen hiç birseye cevap veremiyorlardı.ne dönüş biletleri ne de rezervasyonları vardı kadın polis üzerinde visa yazana tarafa gönderdi muhtemelen sırayı bekletmesin diye gönderdi.sonra sıradakilere geldi bunlar kalabalıktı 3 bayan 2 erkek arap olma ihtimalleri yüksekti onlarda tanıdıklarının yanına geldiklerini söylediler paraları vardı ama kredi kartları yoktu onlarıda diğerlerinin yanına gönderdi baktı genç polis orası kalabalık o da o tarafa geçti.su ana kadar kımse geçememişti.Şans bizede yaslı olan polis gelmişti en azından digeri yardımcı olmaya çalışıyordu.neyse kadın basladı soru sormaya tatil için geldiğimizi gidiş dönüş biletimizi split ve dubrovnik uçak biletlerimizi zagrepte ve diğer sehirlerde kalacagımız otelleri,nakit paramızı ve kredi kartlarımızı cıkardım kadın soracak soru bulamamıstı ama onaylamak istemıyor hali vardı ama mazaret bulamıyordu sonunda sadece 2 kredi kartı mı diye sordu evet dedim hem bunların limitleri yüksek dedim artı 2 tane maas kartımı gösterdim bunlardada su kadar para var deyince istemeye istemeye muhuru bastı ama o an ne kadar hafiflemiştim anlatamam herşey bitti derken gümrüğe geldik adam aldı pasaportlarımızı incelemeye başladı ne buluyorlar dı bu kadar boş pasaportlarda  anlamıyordum sonra deklere edecek bir sey var mı diye sordu yok dedim ve geçtim tam ona kadar savastan yorulmuş ama zagrepin surlarını geçmenın verdiği mutlulukla cantarımız aldık.İnformationa gittik haritaları aldık ve otele nasıl gidecegimizi tarifini aldık.otobüsler tam kapının önünden kalkıyor iki kişi 60 kuna söför bildigimiz türk otobüs söförlerinin aynısı ama cok ii ingilizce konusuyor oteli gösterdim basıyla biliyorum der gibi kafayı salladı ve otobüse binmemizi söyledi otobüs yarım saatte bir hareket ediyor bu bekleme süresinde paramızı bozdurduk (1€=7.19 Kuna).yola cıktık. zagrep yemyeşil sehirden yaklasık 20 km uzakta havalanı.Otobüs garajına geldik ufak bir yer sehirler arası otobuslerde oradan kalkıyor.Yürüyerek otele gittik otelin konumu cok guzel zagrepte ulaşım tranvayla yapılıyor genellikle.zagrep herkesin dediği gibi Ankara iklimi ne sahip gecelri gerçekten soğuk o yuzden muhakkak kalın birseyler alın.ama sehir Ankara gibi değil gerçekten tarih sayfasında cıkmış gibi zaten avrupanın en eskişehirlerden biri diye reklam yapıyorlar.Ama zagrep kesinlikle Ankara gibi değil daha çok denizsiz İzmir diyebiliriz.zagrepteki insanlar uçaktaki gibi slav ırkından daha cok akdeniz insanına benziyorlardı.Hatta meydanda kafede oturdugumuz zaman sanki İzmirde bir kafede oturuyor gibi hissettim kendimi insanlar aynı bize benziyor hatta bizide turist zannetmediler ozellikle eşim kendini hırvat olmadıgına inandırmak zorunda kaldı.Şehir muhteşem guzel cok buyuk ama trafik sıkıslıgı kalabalık serseriler magandalar yok tam yasanılacak sehir.Sehri dolaşmak için 2 tane yol çizilmiş bunlar haritada mavi ve kırmızı renklerle gösterilmiş butun her yeri duzenli bir sekilde 4 saate dolaşabiliyorsunuz.Kafeler cok fazla yemek biraz sizi zorlayabilir cunku hersey domuz eti diger bır hususta suyun tadı cok kotu ve pahalı ama sıse sudan daha cok cesme suyunu tercih edin hatta cafede ve lokantalarda tap water isteyin boylece parasız aynı suyu içmiş olursunuz.